[SCROLL DOWN FOR ENGLISH]

Hoe ervaren mensen de grenzen tussen zichzelf en anderen – en waarom is dit zo belangrijk voor psychische gezondheid? In ons nieuwste overzichtsartikel in Tijdschrift Klinische Psychologie onderzoeken Celine De Meulemeester, Benedicte Lowyck en Patrick Luyten hoe het onderscheid tussen zelf en ander een cruciale rol speelt in menselijk functioneren en therapie.

Waarom zijn zelf-andergrenzen belangrijk?

Veel mensen met psychische problemen worstelen met het bewaken van deze grenzen. Dit kan zich uiten in drie domeinen:

1. Lichaamseigendom – het gevoel dat ons lichaam uniek van onszelf is.
2. Zeggenschap over handelen – ervaren dat we controle hebben over onze acties.
3. Differentiatie van gedachten en emoties – het vermogen om eigen gevoelens te onderscheiden van die van anderen.

Onderzoek toont aan dat problemen in deze capaciteit samenhangen met een verhoogde kwetsbaarheid voor psychopathologie. Dit wijst op een transdiagnostisch fenomeen: het speelt een rol in verschillende stoornissen, niet alleen in één specifieke diagnose.

Neurobiologische inzichten

Recente studies werpen licht op de hersenmechanismen die dit onderscheid ondersteunen. Net zoals empathie bij borderline persoonlijkheidsstoornis samenhangt met veranderingen in de amygdala, insula en temporo-parietale gebieden, zien we ook bij zelf-anderonderscheid specifieke netwerken actief. Nieuwe experimentele paradigma’s maken het mogelijk om deze processen nauwkeuriger te meten, wat perspectieven opent voor diagnostiek en behandeling.

Van wetenschap naar praktijk

Waarom is dit relevant voor therapeuten? Zelf-andergrenzen spelen een sleutelrol in therapeutische interacties. Wanneer deze grenzen vervagen, kan emotionele besmetting optreden, wat zowel cliënt als therapeut beïnvloedt. Een beter begrip van deze mechanismen helpt om interventies te ontwikkelen die niet alleen symptomen aanpakken, maar ook de onderliggende kwetsbaarheid.

Lees het volledige artikel

De Meulemeester, C., Lowyck, B., & Luyten, P. (2025). De grens tussen onszelf en de ander: van neurobiologie tot klinische praktijk [The boundary between ourselves and others: from neurobiology to clinical practice]. Tijdschrift Klinische Psychologie, 55(2), p. 26-40. LINK

[ENGLISH]

Why are self–other boundaries important?

Many people with psychological difficulties struggle to maintain these boundaries. This can manifest in three domains:

1. Body ownership – the sense that our body uniquely belongs to us.
2. Sense of agency – the experience that we have control over our actions.
3. Differentiation of thoughts and emotions – the ability to distinguish one’s own feelings from those of others.

Research shows that problems in this capacity are associated with increased vulnerability to psychopathology. This points to a transdiagnostic phenomenon: it plays a role in various disorders, not just in a single diagnosis.

Neurobiological insights

Recent studies shed light on the brain mechanisms that support this distinction. Just as empathy in borderline personality disorder is linked to changes in the amygdala, insula, and temporo-parietal areas, we also see specific networks involved in self–other distinction. New experimental paradigms allow us to measure these processes more precisely, offering new perspectives for diagnosis and treatment.

From science to practice

Why is this relevant for therapists? Self–other boundaries play a key role in therapeutic interactions. When these boundaries become blurred, emotional contagion can occur, affecting both client and therapist. A better understanding of these mechanisms can help develop interventions that not only target symptoms but also address the underlying vulnerability.

Read the full article

De Meulemeester, C., Lowyck, B., & Luyten, P. (2025). De grens tussen onszelf en de ander: van neurobiologie tot klinische praktijk [The boundary between ourselves and others: from neurobiology to clinical practice]. Tijdschrift Klinische Psychologie, 55(2), p. 26-40. LINK